KMKG

 

Carmentis

Resultaat

Mummieplank van Penmaät
  • CollectieCollectie Egypte
  • InventarisnummerE.06309
  • ObjectnaamMummieplank
  • TitelMummieplank van Penmaät
  • CultuurEgyptisch
  • GeografieProductieplaats: Egypte (Afrika > Noord-Afrika)
    Vindplaats: Thebe (Diospolis Magna) (Afrika > Oude Egypte)
  • Datering-924 / -890
  • Periode22ste dynastie (Egypte > Derde tussenperiode)
  • MateriaalHout (Plantaardig)
  • TechniekGeschilderd op stucco (Algemene technieken > Beschildering)
  • AfmetingenLengte: 168,5 cm, Breedte: 45 cm, Hoogte: 7 cm
  • EigenaarMusées Royaux d'Art et d'Histoire / Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis
  • Bestel foto's
Beschrijving
Meer beelden

Mummieplank van Penmaät
Bepleisterd, beschilderd en gevernist hout
Derde Tussenperiode, 22ste dynastie, waarschijnlijk Osorkon I (ca. 924-890 v. Chr.)
West-Thebe


De mummieplank van de « goddelijke vader van Amon Re, schrijver van de schat van de tempel van Amon », Penmaät, is een echt meesterwerk van de funeraire kunst van de Derde Tussenperiode. De halskraag met meerdere rijen kralen en lotusbloemen is bijzonder fijn uitgewerkt. Daaronder bevinden zich zestien kolommen met inscripties : ze bestaan uit offerformules gericht aan de goden en ter ere van Penmaät en diens vader, Nespaherentihat.
De hiërogliefen zijn uitgevoerd als ware miniaturen. De kleuren zijn zorgvuldig uitgekozen in functie van hun symboliek. Zo zijn bijvoorbeeld Anubis of de hiëroglief van het water geschilderd in zwart, kleur van het Hiernamaals maar ook van het Nijlslib, bron van vruchtbaarheid en wedergeboorte. Het teken van de placenta is groen, kleur van groei en geboorte. De vleugels van de vogels zijn blauw als toespeling op de hemel. Rood, geassocieerd met de brandende hitte van de zon, is op haar beurt meestal verbonden met noties van gevaar of lijden. Zo wordt de mus, beschouwd als een schadelijk wezen, in het rood geschilderd…


De tekst op de mummieplank van Penmaät heeft een opvallend kenmerk. In de offerformules zijn de namen van de goden geschreven in tegenovergestelde richting dan de rest van de tekst. Dankzij dit grafische kunstje zijn de goden gericht naar de overledene die hen, volgens de tekst, offers aanbiedt, op dezelfde wijze als goden en mensen tegenover elkaar staan in cultusscenes in tempels.